Σπουδαγμένος στη δεκαετία του 1960, αποφοίτησα από τη Γεωπονία με την αντίληψη, αν όχι πεποίθηση, ότι ως Γεωπόνος αυτό το οποίο έπρεπε να κάνω ήταν να προσδιορίσω τον εχθρό ο οποίος προκαλεί τη ζημιά στην καλλιέργειά μου και να βρω το κατάλληλο χημικό όπλο για να τον εξουδετερώσω. Ευτυχώς που η φύση, με τις μεγάλες δυνάμεις αντοχής τις οποίες έχει, έθεσε σε κίνηση το μηχανισμό επιλογής και κατέστησε άχρηστο το χημικό οπλοστάσιο. Παρόλο που αυτή η διαπίστωση δεν αμφισβητείται σήμερα από κανένα, η χημική βιομηχανία των μεγάλων αδελφών των γεωργικών εφοδίων, επιμένει στη χημική λύση του προβλήματος, δίνοντας την εντύπωση ότι θα μπορέσουμε κάποτε να επιβάλουμε τη θέλησή μας στη φύση. Θαρρείς και κάποια όντα βρίσκονται κατά λάθος ανάμεσά μας και βαλθήκαμε εμείς να διορθώσουμε τη Δημιουργία! Αν συνεχίζαμε έτσι, βαφτίζοντας εχθρούς και έχοντας τη δυνατότητα να τους εξολοθρεύουμε, σε λίγο θα διαπιστώναμε ότι σε αυτόν τον πλανήτη δεν περπατούσε ή πετούσε κανένα ζωντανό πλάσμα, εκτός από εμάς. Ωφέλιμοι Μικρο-οργανισμοί, Γαιοσκώληκες, ζεόλιθος, βιο-άνθρακας, ωφέλιμα έντομα και τοπική γνώση μπορούν να αποτελέσουν τις αναγεννητικές δυνάμεις της Ελληνικής γεωρ¬γίας. Μιας γεωργίας η οποία θα αναστήσει τη μεσογειακή δίαιτα και με τις ντόπιες ποικιλίες, τα παραδοσιακά φαγητά και τα πολιτισμικά μνημεία (παλαιότερα και νεώτερα), θα δώσει μια ανεπανάληπτη και μη αντιγρα-φόμενη ποιότητα και ταυτότητα στον Ελληνικό τουρισμό. Τη μόνη βιομη¬χανία η οποία μας απέμεινε σε αυτούς τους δύσκολους και χαλεπούς καιρούς που πορευόμαστε. Αυτή η προσέγγιση αγνοείται παντελώς από την επίσημη πολιτεία η οποία παραπαίει στη λήψη μέτρων αγροτικής πολιτικής και βυθίζει τον αγροτικό τομέα της χώρας σε μια βαθειά και παρατεταμένη ύφεση. Αυτό περιμένω, δεκαετίες τώρα, να κατανοήσει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Καθυστέρησης!. Εγώ προσωπικά, νοιώθω δικαιωμένος γιατί η γεωργία την οποία πιστεύω και ενισχύω έχει σήμερα ένα εξαιρετικό οπλοστάσιο από όπλα της φύσης τα οποία διαρκώς εμπλουτίζονται από τη νέα έρευνα.