Κ. Δαουτόπουλε, καλησπέρα σας.
Τέλειωσα, με προσοχή, την ανάγνωση του βιβλίου σας και σας στέλνω τα σχόλια και τις παρατηρήσεις μου.
Καταρχήν να ξεκινήσω με τη γενική παρατήρηση ότι το βιβλίο σας δεν μοιάζει με κανένα άλλο αντίστοιχο της αγοράς ούτε ως προς τη δομή ούτε ως προς το περιεχόμενο. Και αυτό είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου και θα ήταν κρίμα να μην εκδοθεί. Τα αντίστοιχα βιβλία για την αμυγδαλιά που κυκλοφορούν, και πιστέψτε με έχω αρκετά, μοιάζουν σαν να έχουν αντιγραφεί το ένα από το άλλο. Η μεγαλύτερή τους διαφορά μοιάζει να έγκειται στην χρονολογία κυκλοφορίας. Μοιάζει να μην έχει αλλάξει κάτι στην επιστημονική καλλιέργεια της αμυγδαλιάς με το πέρασμα των δεκαετιών!
Και η δομή και το περιεχόμενο διαφέρουν σημαντικά από τα αντίστοιχα βιβλία γεωπονίας δέντρων που κυκλοφορούν. Σε σχέση με τα περισσότερα επιστημονικά, ότι είναι γραμμένο σε μια πολύ πιο κατανοητή γλώσσα και σε σχέση με τα εκλαϊκευμένα ότι είναι τελείως διαφορετικής προσέγγισης (εισάγονται για πρώτη φορά και ταυτοχρόνως, σε ένα τέτοιο βιβλίο, πιστεύω, η έννοια της αειφορίας, των ωφέλιμων μικροοργανισμών, του ζεόλιθου, της μη καλλιέργειας, της ανακύκλωσης των υποπαραγώγων της καλλιέργειας κ.ά).
Υποδεικνύετε ένα μέλλον για την γεωργία της Ελλάδας που φαίνεται να αποτελεί μονόδρομο επιβίωσής της. Αυτό νομίζω χαρακτηρίζει και την αξία του βιβλίου σας.